image_pdfPDF olarak Kaydetimage_printYazdır

ESAS NO:2017/6372
KARAR NO:2018/238
TARİH:17.01.2018

ÖZET: Ödeme taahhüdünün geçerli olması için takip öncesi işlemiş faizin, takip tarihinden taahhüdün imzalandığı tarihe kadar işlemiş faizin ve taahhüt tarihinden son taksit tarihine kadar işleyecek faizin miktarı açıkca belirtilmeli ya da taahhüt tarihinden son taksit tarihine kadar işleyecek faizden açık beyanla feragat edilmelidir.

“İçtihat Metni”

Borçlunun ödeme şartını ihlal eyleminden sanık …’un, 2004 sayılı İcra İflas Kanunu’nun 340. maddesi uyarınca 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Manisa 1. İcra Ceza Mahkemesinin 11/05/2017 tarihli ve 2017/63 esas, 2017/512 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/05/2017 tarihli ve 2017/136 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 28/11/2017 gün ve 94660652-105-45-7306-2017-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/12/2017 gün ve KYB.2017/67611 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, 2004 sayılı Kanun’un 340. maddesi gereğince taahhüdü ihlal suçunun oluşması için taahhüt tutanağında toplam borç miktarının, işleyen ve işleyecek faizin, vekalet ücreti, icra harç ve giderlerinin birlikte belirlenerek borçlunun taahhüdüne esas olan miktarın açıkça gösterilmesi gerektiğinden, 11/11/2016 tarihli ödeme taahhüdünde taahhüt tarihinden son taksit tarihine kadar işleyecek faiz miktarı gösterilmediği gibi, alacaklının son ödeme tarihine kadar işleyecek faizden feragat beyanının da yer almadığı ve bu nedenlerle işleyen ve işleyecek faiz miktarının taahhüt tutanağında ayrı ayrı gösterilmemesi nedeniyle belirsizlik bulunduğundan taahhüdün geçerli olmadığı anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/05/2017 tarihli ve 2017/136 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık hakkında ödeme şartını ihlal eyleminden dolayı hükmolunan tazyik hapsinin kaldırılmasına, 17/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

image_pdfPDF olarak Kaydetimage_printYazdır